Izabela Łęcka jest kobietą niezwykle piękną i ponętną. Ma nienaganny gust, wielkopańskie maniery, rozczytuje się we francuskich romansach- typowa przedstawicielka polskiej arystokracji. Jednak w nowych czasach pozytywistycznych kobieta nie może jedynie leżeć i pachnieć. Z jednej strony jest szalenie zakochanym wariatem, a z drugiej człowiekiem rozsądnym, twardo stąpającym po ziemi. Wobec Izabeli Stanisław zachowuje się jak typowy romantyk – jest zaślepiony miłością, którą sam sobie wyidealizował, momentami można mieć wrażenie że to uczucie jest czysto platoniczne, a Łęcka jest przez niego Czytaj w serwisie: „Pan Tomasz Łęcki był to sześćdziesięciokilkoletni człowiek, niewysoki, pełnej tuszy, krwisty. Nosił nieduże wąsy białe i do góry podczesane włosy, tej samej barwy. Miał siwe, rozumne oczy, postawę wyprostowaną, chodził ostro. Na ulicy ustępowano mu z drogi - a ludzie prości mówili: oto musi być pan z Helena Stawska. "Lalka" B. Prusa. Helena Stawska - charakterystyka z cytatami. Jeżeli w "Lalce" Bolesława Prusa jest kobieta bliska ideału z całą pewnością można się jej doszukiwać w Helenie Stawskiej, której ewidentnie nawiązuje do toposu donna angelicata (kobiety anielskiej). Bolesław Prus pogłębia ten schemat i pokazuje Wszyscy sądzili, że zapewne jest tak piękne jak jej fizjonomia. Jest to spostrzeżenie jak najbardziej mylne. Izabela jak każda kobieta z pewnością posiada bardzo dużo zalet, ale i również wad. Poniżej postaram się przyjrzeć im dokładniej. Łęcka uważała się za osobę doskonalszą od innych, stworzoną do odbierania hołdów. Izabela Łęcka - charakterystyka zewnętrzna z cytatami. Prezentacja Izabeli Łęckiej. I. Łęcka ma 18 lat „Toteż mając lat ośmnaście, panna Izabela tyranizowała mężczyzn chłodem" - wg narratora przyczyniły się do tego relacje nieszczęśliwych w małżeństwie arystokratek. Córka Tomasza Łęckiego. . Lalka to powieść, w której aż skrzy się od różnorodności bohaterów. Właśnie dlatego nazywamy ją powieścią panoramiczną – prezentuje ona bowiem szeroki przekrój przez wszystkie warstwy społeczne, jakie istniały w Warszawie, w drugiej połowie XIX wieku. Każda z postaci posiada ponadto cechy zupełnie indywidualne, co w konsekwencji tworzy naprawdę barwny kalejdoskop postaci i charakterów. Stanisław WokulskiIgnacy RzeckiIzabela ŁęckaJulian OchockiTomasz ŁęckiKazimierz StarskiPrezesowa ZasławskaHelena StawskaDoktor Michał SzumanBaronowa KrzeszowskaBaron KrzeszowskiPani MelitonSzlangbaum GeistSubiekci BiedotaStanisław WokulskiGłówny bohater powieści. Człowiek przed pięćdziesiątym rokiem życia, kupiec, który dzięki własnemu uporowi i ciężkiej pracy dorobił się majątku. Brał udział w powstaniu styczniowym, za co był zesłany na Syberię. Później był dostawcą na wojnie rosyjsko-tureckiej, gdzie dorobił się fortuny w celu zaimponowania Izabeli Łęckiej, w której był zakochany. Po powrocie do kraju, Wokulski usilnie stara się zdobyć serce ukochanej, co jednak doprowadza go do rozpaczy. W Wokulskim ścierają się ideały dwóch przeciwstawnych epok, romantyzmu i pozytywizmu, co jest przyczyną jego ostatecznego niepowodzenia. Ignacy RzeckiSubiekt w sklepie Wokulskiego i jego wieloletni przyjaciel. Jest przedstawicielem pokolenia romantyków, na ideały których nie ma już miejsca w nowej pozytywistycznej rzeczywistości. Rzecki jest człowiekiem samotnym, w pewien sposób zwichniętym. Oprócz pracy i przyjaźni z Wokulskim nie ma w życiu nic, dlatego pogrąża się we wspomnieniach swojej walecznej młodości, idealizuje poświęcenie własnego pokolenia i wciąż wierzy, że potomek Napoleona przywróci niepodległość Polsce. Izabela ŁęckaDwudziestoparoletnia arystokratka, obiekt gorącej miłości Wokulskiego. Izabela Łęcka jest rozpieszczoną dziewczyną, wychowaną w luksusie i zbytku. Charakteryzuje się nieprzeciętną urodą, ale jest zarozumiała, interesowna, wyrachowana i zakochana w samej sobie, a innych ludzi postrzega tylko przez pryzmat zasobności ich portfela i szlachetności rodowodu. Gardzi uczuciami Wokulskiego jako człowieka z niższej warstwy społecznej, bawi się jego uczuciami i upokarza go, mimo że to dzięki jego pieniądzom jej rodzina unika bankructwa. Julian OchockiKrewny Izabeli Łęckiej, arystokrata o drastycznie innym podejściu do życia. Nie dba o majątek i szlacheckie godności. Jest wynalazcą pragnącym swoją pracą przynieść korzyść całej ludzkości. Nauka jest jego pasją. Julian Ochocki jest człowiekiem ambitnym, rozpiera go energia i chęć działania. Niemożność pełnego realizowania swojej pasji popycha go do stanów pesymizmu. Tomasz ŁęckiOjciec Izabeli. Człowiek o dumnej postawie i pańskim wyglądzie. W duszy jest jednak człowiekiem niedojrzałym, naiwnym i nieodpowiedzialnym. Tomasz przetracił cały majątek rodzinny, co poskutkowało degradacją społeczną jego nazwiska. Przez całe życie nie skalał swoich rąk uczciwą pracą. Czerpie kolejne zapomogi od Wokulskiego, jednocześnie gardząc nim jako człowiekiem niżej urodzonym. Z trzeciej strony przez swoją kompletną ignorancję pozwala mu sobą manipulować i uzależnia się od niego. Kazimierz StarskiKuzyn Łęckich. Młody arystokrata, który zbankrutował na skutek lekkomyślnego życia ponad stan. Mitoman, snob i kobieciarz prezentujący roszczeniowe podejście dożycia. Starski nie zna prawdziwego życia, na nic w życiu nie zapracował samodzielnie. Ratunku dla swoich finansów upatruje w utrzymaniu dużego spadku. Kiedy plan nie idzie po jego myśli, jest w ciężkim szoku. Prezesowa ZasławskaArystokratka starszego pokolenia. Jest przeciwwagą dla magnatów zakochanych we własnych nazwiskach i trwoniących majątki na przyjemności. Zasławska jest inteligentną kobietą, świadomą swojej roli w społeczeństwie. Działa na rzecz biednych ludzi, bezdomnych i chorych, a także dzieci. Lubi Wokulskiego, ponieważ w młodości łączyło ją uczucie z jego stryjem. Helena StawskaMieszkanka kamienicy Wokulskiego. Po tym, jak jej mąż musiał uchodzić z kraju wskutek niesłusznego oskarżenia o morderstwo, sama musi zarobić na utrzymanie swoje, swojej córki i starej matki. Stawska jest przedsiębiorcza, silna i wytrzymała. Trudy życiowe jej nie załamują, jest w stanie wytrzymać każdą opresję. Jest niezależna i odpowiedzialna. Doktor Michał SzumanLekarz, przedstawiciel społeczności żydowskiej. Przyjaciel Wokulskiego. Prywatny majątek pozwala mu na wykonywanie zawodu za darmo. Szuman prowadzi własne badania antropologiczne. Jest człowiekiem pozytywizmu, ponadto jest cynikiem i twardo stąpa po ziemi, co objawia się w krytycznym (a więc racjonalnym) podejściu do zakochania Wokulskiego. Baronowa KrzeszowskaStarsza kobieta, zubożała arystokratka sfrustrowana własną sytuacją życiową, niskim statusem majątkowym oraz śmiercią córeczki. Własne zgorzknienie próbuje wyładowywać na innych. Baron KrzeszowskiZubożały arystokrata, człowiek lekkomyślny i przyzwyczajony do rozpustnego trybu życia, pasjonat wyścigów konnych. Mąż Krzeszowskiej, z którą jednak żyje w separacji. Zostaje oszpecony w pojedynku z Wokulskim. Pani MelitonStarsza kobieta, bogato doświadczona pod względem damsko-męskim. Zajmuje się swataniem, na czym zarabia niemałe pieniądze. Pomaga również Wokulskiemu zbliżyć się do rodziny Łęckich. Jest wyrachowana i cyniczna, wyleczyła się z naiwności, zna życie i stara się dostosować je pod własne wymagania. Szlangbaum Przyjaciel Wokulskiego z czasów zesłania, zasymilowany Żyd. Całe jego życie jest naznaczone antysemityzmem, którego doświadcza żyjąc i pracując o wielu lat w Polsce. Sam nie robi nikomu krzywdy, jest sumienny i pracowity, pomaga Wokulskiemu z konspiracyjnym kupnie kamienicy Łęckich. GeistStary profesor żyjący i pracujący w Paryżu, skłócony ze środowiskiem naukowym przez swoje wynalazki nie mieszczące się w kanonach. Żyje na skraju nędzy, bo stracił cały majątek na prowadzenie swoich badań. Wynalazł metal lżejszy od wody. Swoją pasją zaraża Wokulskiego. Subiekci Mraczewski – młody narcystyczny człowiek, zakochany w samym sobie choć niezbyt – zagorzały – socjalista i – pracowity i ułożony, o poglądach zbliżonych do – dróżnik, któremu Wokulski załatwia pracę w Skierniewicach;Marianna – młodociana prostytutka, której Wokulski załatwia mieszkanie. Liceum PolskiMatematykaChemiaFizykaInformatykaAngielskiNiemieckiFrancuskiGeografiaBiologiaHistoriaWOSWOKPOReligiaMuzykaPlastyka Gimnazjum PolskiMatematykaChemiaFizykaAngielskiNiemieckiHistoriaBiologiaGeografiaWOSMuzykaPlastykaReligiaZAMÓW PRACE Charakterystyka Izabeli Łęckiej - na podstawie "Lalki" B. Prusa. Izabela Łęcka to młoda kobieta, mieszkajaca ze swoim ojcem- tomaszem Łęckim. Oboje pochodzą z arystokracji, jednak ich majątek znacznie skurczył się, gdyż ani panna Izabela, ani pan Tomasz nie znali się na ekonomii i nie potrafili zarządzać swoimi wzbudzła ogromne zainteresowanie u mężczyzn, jednak nie chciała z żadnym związać się na stałe. dlategow końcu zmuszona była przyjąć oświadczyny kupca- Wokulskiego. Panna Izabela była kobietą bardzo piękną, z czegodoskonale zdawała sobie sprawę, ale jednocześnieniezwykle prózną. Mając niesłychanie wysokie mniemanie na swój temat, pragnęła od mężczyzn jedynie hołdów, prezentów i o historiach z życia codziennego znajomych mężatek, całkowicie zniechęciła się do wyjścia za mąż. Odrzucałą każde oświadczyny, ciągle wymyślając nowy wymówki. Po pewnym czasie liczba zalotników i kandydatów do ręki panny izabeli drastycznie zmniejszyłą się, gdyż wszyscyadoratorzy obawiali się szyderczej odmowy. Łęcka od urodzenia opływała w luksusach. nic nie robiła samodzielnie, przyzwyczajona była również do tego, iż wszyscy usługują jej i spełniają wszystkie jej zachcianki. Dlatego tez żyła ona w wyimaginowanym, nierzeczywistym świecie, w którym trwała wieczna wiosna i zwasze świeciło słońce. Wyobrażał sobie życie jako piękną bajkę, a samą siebie jako jej bohaterkę. Wszystko to sprawiało, że szukała ona romantycznej miłości i bezgraniecznego, bezkrytycznego uwielbienia. Wierzyła, ze Bóg ześle jej odpowiednio bogatego i pieknego męża z dobrym nazwiskiem. Życie w takiem przekonaniu spowodowało, ze panna Izabela stałą się kobieta kaprysną, wybredną i okrutną dla swoich wielbicieli. Mimo to wdawała sie w małe miłostki, jak ta ze starskim. Panna izabela byłą także miłosniczką kultury: lubiłą poezję, muzykę, teatr. Ale wsdzystko to było bardzo puste. Do teatru chodziła vby się pokazać, a skrzypków, poetów i śpiewaków ubóstwiała tych najmarniejszych, jak choćby Rossi. WQe wszystkich swoich wwyobrażeniach na temat swojej mądrości, urody i wyjatkowości była ona bardzo naiwan. Niestety, samo życie, które miało być takie bajeczne, szybko przyniosło jej otzreźwienie. po stracie posagu, a tym samym i zalotników, zmuszona była poslubić kupca - Stanisława Wokulskiego. Kiedy jednaki i na jego miłość nie zasłużyła, rozcarowana wstąpiła do zakonu. Nigdy nie przypuszczała, ze zostanie zmuszona do przyjęia zwykłego kupca- człowieka, pochodzącego z nizsezj warstwy społecznej- tej włąśnie, którą tak gardziłą. Izabela Łęcka, typowa przedstawicielka arystokracji, była kobietą samolubną, kapryśną i próżną, czym skutecznie zniechęcała do siebi ludzi. niewątpliwie ogromny wpływ na jej zachowanie miało wychowanie wśród wszechogarniajcego luksusu i wygód. Izabela Łęcka żyła według ściśle określonych zasad swojej grupy społecznej- arystokracji. Dlatego nie mylą się ci, którzy to właśnie w pannie Izabeli dopatrują się tytułowej "lalki". Style językowe Style językowe STYL [łac.], lit. sposób formułowania wypowiedzi w mowie lub piśmie, polegający na stosowaniu określonych środków ekspresji językowej dobieranych ze względu na cel wypowiedzi, intencje i nastawienie jej autora oraz przypuszczalne oczekiwania adresata. ... Mikroekonomia Mikroekonomia 1. PRZEDMIOT EKONOMII W UJĘCIU MIKRO I MAKRO Ekonomia jest nauka badającą, w jaki sposób ludzie (pojed. lub w zorg. zespołach) wykorzystują zasoby będące w ich dyspozycji w celu zaspokajania różnych potrzeb mat. i nie mat. Zasoby, którymi ludzie dysponują są przekszt... Plan dwudniowej wycieczki autokarowej Plan dwudniowej wycieczki autokarowej Wycieczka autokarowa na trasie Warszawa – Kielce –Chęciny – Jędrzejów – Nagłowice – Nw. Słupia – Św. Katarzyna – Kielce - Warszawa Dzień 1 7:30 - 8:00 Zbiórka na placu Bankowym przy galerii Porczyń... Zastosowanie izotopów promieniotwórczych Zastosowanie izotopów promieniotwórczych Izotopy promieniotwórcze znalazły liczne zastosowania w badaniach naukowych, technice, przemyśle, medycynie i wielu innych dziedzinach ludzkiego działania. Radioizotopy znalazły przede wszystkim zastosowanie w śledzeniu różnego rodzaju procesów. Na przyk&... Rodzaje i gatunki literackie Rodzaje i gatunki literackie Rodzaje literackie: Liryka, Epika, Dramat. Liryka: - osoba mówiąca to podmiot liryczny, - treść: osobiste uczucia, nastroje i refleksje autora, - forma wypowiedzi- monolog liryczny, - podział na zwrotki, - występowanie rymów i różnorodnych środków stylis... Walory turystyczne meksyku Walory turystyczne meksyku Meksyk to państwo w Ameryce Północnej, graniczące od północy z USA a na południu z Gwatemalą i Belize. Od zachodu jego terytorium ograniczone jest wodami Pacyfiku, a od wschodu Zatoki Meksykańskiej i Morza Karaibskiego. Trzeci co do wielkości kraj Ameryki Ła... BPR - Business Process Reenginereering BPR - Business Process Reenginereering Na tle syntetycznej charakterystyki metody BPR dość przejrzyście rysuje się jej rodowód. W latach 60. w skali światowej podobnie jak dzisiaj BPR- była modna VA (Value Analysis). Z analizy wartości procesów czerpie właśnie reengineering orientac... Studia AdministracjaHistoriaPolitologiaPrawoSocjologiaPolitykaEtykaPsychologia DziennikarstwoFilozofiaPedagogikaEkonomia Rachunkowo¶ćLogistykaReklamaZarz±dzanieFinanseMarketingStatystykaTechniczneInformatyczneAngielskiNiemieckiArchitekturaMedycynaRehabilitacjaTurystykaKosmetologia studia szkoła streszczenie notatka ¶ci±ga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura ksi±żka Mieszkańcy Powiśla, robotnicy bez pracy, nędzarze wegetujący w rozsypujących się ruderach. Bieda zmusza ich i rodziny do najgorszego, Powiśle to siedlisko rozpusty i zbrodni. Mieszkańcy i ich rodziny głodują. Wokulski pomaga Wysockiemu i Mariannie wydostać się z nędzy. Jesteś w: Lalka Autor: Karolina Marlęga Serwis chroniony prawem autorskim (…) Taki sobie zwyczajny kupiec!... [Łęcki o Wokulskim] (…)dokąd wy jedziecie, podróżni?... Dlaczego narażasz kark, akrobato?... Co wam po uściskach, tancerze?... Wykręcą się sprężyny i pójdziecie na powrót do szafy. Głupstwo, wszystko głupstwo!...a wam, gdybyście myśleli, mogłoby się zdawać, że to jest coś wielkiego! (…)głupstwo całe życie, którego początku nie pamiętamy, a końca nie znamy... Gdzież prawda? Czasami w tej ucieczce przed samym sobą doganiała mnie noc. A tymczasem on – prawił Szuman – czy to w piwnicy Hopfera, czy to na stepie tak się karmił Aldonami, Grażynami, Marylami i tymi podobnymi chimerami, że w pannie Łęckiej widzi bóstwo (…) Bo choć to romantyk pełnej krwi, jednak nie będzie naśladować Mickiewicza, który nie tylko przebaczył tej, co z niego zadrwiła (…) Ale czy może być szczęściem to, czego nie pragniemy?... Ale jaki to człowiek stylowy!... – zakończył. – Umarł przywalony resztkami feudalizmu… zaginął, aż ziemia zadrżała. [Szuman o Wokulskim] Bywają wielkie zbrodnie na świecie, ale chyba największą jest zabić miłość. Człowiek jest jak ćma: na oślep rwie się do ognia, choć go boli i choć się w nim spali. Robi to jednak dopóty (…) dopóki nie oprzytomnieje. I tym różni się od ćmy… Czy bitwy nie są hałaśliwymi komediami, które wojska urządzają dla narodów, nie robiąc z resztą sobie krzywdy. Czystej krwi polski romantyk, co to wiecznie szuka czegoś poza rzeczywistością (…) Gdyby mi się ziemia rozstąpiła pod nogami... rozumiesz?... Gdyby mi niebo miało zawalić się na łeb - nie cofnę się, rozumiesz?... Za takie szczęście oddam życie... [Wokulski do Rzeckiego] Głupie życie!... Po ziemi gonimy marę, którą każdy nosi we własnym sercu, dopiero gdy stamtąd ucieknie, poznajemy, że to był obłęd Jak on się wydobywa!... Pysznie się wydobywa!... – zawołał drugi stołownik. Jestem człowiek zmarnowany. Miałem ogromne zdolności i energię, lecz – nie zrobiłem nic dla cywilizacji. [Wokulski] Mnie przywiązać mogłaby taka tylko kobieta jak ja sam. A takiej jeszczem nie spotkał. [Wokulski] Oto miniatura kraju - myślał - w którym wszystko dąży do spodlenia i wytępienia rasy. Jedni giną z niedostatku, drudzy z rozpusty. Praca odejmuje sobie od ust, ażeby karmić niedołęgów; miłosierdzie hoduje bezczelnych próżniaków, a ubóstwo nie mogące zdobyć się na sprzęty otacza się wiecznie głodnymi dziećmi, których największą zaletą jest wczesna śmierć. Stopiło się w nim dwu ludzi: romantyk sprzed roku sześćdziesiątego i pozytywista z siedemdziesiątego. To, co dla patrzących jest sprzeczne, w nim samym jest najzupełniej konsekwentne. [Szuman o Wokulskim] We mnie jest dwu ludzi (…) jeden zupełnie rozsądny, drugi wariat. Który zaś zwycięży? [Wokulski o sobie samym] Dowiedz się więcej Lalka - streszczenie Trzy pokolenia idealistów w „Lalce” Bolesława Prusa, czyli powieść o „straconych złudzeniach” Znaczenie tytułu Izabela Łęcka – charakterystyka Charakterystyka Polaków w Lalce Charakterystyka Tomasza Łęckiego Miłość Stanisława Wokulskiego i Izabeli Łęckiej Pojmowanie miłości przez Izabelę Łęcką Echa powstań w Lalce Historia w Lalce Charakterystyka Żydów w Lalce Charakterystyka Niemców w Lalce Lalka jako powieść realistyczna Lalka jako powieść pozytywistyczna Wartości artystyczne Lalki Prusa Interpretacja zakończenia Lalki Stanisław Wokulski Lalka jako powieść o rodzącym się kapitalizmie Czy praca jest wyłącznie koniecznością w życiu? – rozprawka na podstawie Lalki Prusa Lalka jako powieść o straconych złudzeniach Mieć czy być? – rozważ zagadnienie w oparciu o Lalkę Bolesława Prusa Czy Lalka to powieść pesymistyczna, czy optymistyczna? Aspekt psychologiczny Lalki Aspekt patriotyczny Lalki Aspekt społeczno-obyczajowy Lalki Aspekt filozoficzny Lalki Wokulski – romantyk czy pozytywista? – rozprawka Obraz społeczeństwa w Lalce Charakterystyka arystokracji w Lalce Obraz biedoty w Lalce Obraz mieszczaństwa w Lalce Dzieje Ignacego Rzeckiego Charakterystyka Rzeckiego Pamiętnik Rzeckiego i jego rola w utworze Język w powieści Lalka Prusa Narracja Lalki Gatunki literackie występujące w Lalce Kompozycja Lalki Prusa Historia rodziny Krzeszowskich Historia rodziny Łęckich Historia Minclów Losy prezesowej Zasławskiej Losy Heleny Stawskiej Opis rozprawy sądowej w Lalce Opis sklepu Wokulskiego Obraz Powiśla w Lalce Obraz Paryża w Lalce Obraz Warszawy w Lalce Najważniejsze cytaty Lalki Miejsce akcji Lalki Plan wydarzeń Lalki Bolesław Prus – notatka szkolna Lalka - Bolesław Prus Motywy literackie w Lalce Bolesław Prus – Lalka – Charakterystyka Izabeli Łęckiej Izabela Łęcka, ukochana Stanisława Wokulskiego, była jedną z najważniejszych postaci powieści Prusa Lalka. Izabela, największa i jedyna prawdziwa miłość Stanisława Wokulskiego, to 25-letnia arystokratka, kobieta o niezwalającej urodzie, piękna, oryginalna, doskonała. Była średniego wzrostu, miała kształtną figurę, bujne blond włosy i perłowe zęby. Jest to kobieta próżna i zarozumiała, zepsuta przez wychowanie. Ma poczucie wyjątkowości klasy, z której pochodzi. Jej zachowanie w dużej mierze wynika z postępowania jej ojca, który latami żył ponad stan, traktował córkę jak księżniczkę, spełniał wszystkie kaprysy jedynaczki. Jest dumna i zbyt pewna siebie. Świadoma swej urody, uważa, że jest godna zainteresowania i uczucia bóstwa. Jej rodzina niegdyś zamożna, obecnie żyje z resztek wielkiej fortuny. Zabawy i zagraniczne podróże doprowadziły ich do bankructwa. Jedynie dzięki Wokulskiemu, bezgranicznie w niej zakochanemu, mogą pozwolić sobie w miarę na wygodne życie. Izabela to egocentryczka żyjąca pod kloszem, niemająca pojęcia o trudach prawdziwego życia. Uważa, że praca w pocie czoła jest karą za ciężkiej grzechy. Pochłaniają ją głównie stroje, plotki, teatry i światowe życie, jak sama mówi bez salonów umarłabym. Sama uważa się za osobę szlachetną – daje jałmużnę biednym, zbiera datki w kościele w Wielką Sobotę dla ubogich. Lecz obserwujący ją z ukrycia Wokulski stwierdza, że Łęcka wyraźnie się nudzi w Kościele, przyszła raczej po to, aby popisywać się urodą i nową suknią. Uwielbia być adorowana, sama nie liczyć się z niczyimi uczuciami. Jest egoistką, nie potrafi kochać, jest nieczuła nawet wobec własnego ojca, nie opiekuje się nim podczas choroby. Pragnie prawdziwej, idealnej miłości, która przywiedzie ją na ślubny kobierzec. Niestety rozumie też, że warunkiem pozostania w wielkim świecie jest dobre małżeństwo tj. z bogatym mężczyzną o znanym nazwisku. Z bólem stwierdza, że pieniądze są mimo wszystko ważniejsze od uczucia. Izabela Łęcka nigdy nie poślubi miłowanego biedaka o pustym portfelu. Początkowo nie bierze pod uwagę możliwości poślubienia kupca, jest zbyt wyniosła. Gardzi Wokulskim, gardzi ludźmi z niższych sfer. Według niej o wartości człowieka decyduje przede wszystkim pochodzenie, nazwisko, herb. Marzy jedynie, że Stanisław nie tylko pomnoży ich majątek, lecz także znajdzie dla niej odpowiedniego męża. Wokulski nie jest w stanie obudzić w niej zainteresowania. Nie docenia jego zalet: dobroci, uczciwości i inteligencji, dla niej liczą się tylko maniery i etykieta towarzyska. Starania Stanisława Wokulskiego jedynie sprzyjają jej próżniactwu. Dostrzega w nim gwaranta spokojnej pod względem finansowym przyszłości i dlatego decyduje się przyjąć jego oświadczyny, choć nigdy nie traktowała go poważnie. Bawiło ją to, że zawsze jest gotowy do usług. Dla niej, Wokulski sprzedaje sklep, gdyż uważała, że kupiec nie jest godny jej ręki. Rozmowa Łęckiej ze Starskim w pociągu tylko potwierdziła, jak bardzo jest to kobieta wyrachowana i chciwa. Decydując się na małżeństwo z Wokulskim liczyła na jego majątek, lecz dalej zamierzała otaczać się wielbicielami. Ich ślub miał być czymś w rodzaju transakcji, sprzedała się za pieniądze, nie kochała go. On by się nią z kolei opiekował, pomnażał majątek. Wszystko to powinien robić bezinteresownie, a po jej śmierci powinien zastrzelić się na cmentarzu, co świadczy tylko o tym, jak bardzo była samolubna. Jej postępowanie jest przyczyną zerwania zaręczyn przez Wokulskiego. Po jego zniknięciu Łęcka wybiera samotne życie w Klasztorze.

izabela łęcka charakterystyka z cytatami